Шӯрои олии исломии алавӣ маъракаҳои боздоштро маҳкум мекунад ва мақомоти де-факторо барои ҷиноятҳо дар Саҳел масъул медонад.

Изҳороти нашршуда аз ҷониби Дафтари ҳамоҳангсозӣ ва робита бо ҷомеа
Барои Шӯрои Олии Исломии Алавӣ дар Сурия ва хориҷ аз он:

Шӯрои олии исломии алавӣ дар Сурия ва хориҷ аз он маъракаҳои боздошти худсаронаеро, ки мақомоти воқеӣ пас аз намоишҳои осоиштаи ахир дар минтақаҳои соҳилии Сурия анҷом доданд ва ҳуқуқи худмуайянкунӣ, федерализми сиёсӣ ва раҳоии боздоштшудагонро талаб мекарданд ва боиси шаҳидон ва ҷароҳатҳои вазнин дар байни шаҳрвандон шуданд, бо шадидтарин лаҳн маҳкум мекунад.
Ин маъракаҳои саркӯбӣ шахсиятҳои динӣ, шахсиятҳои сиёсӣ ва иҷтимоӣ, ҷавонон ва ноболиғонро, аз ҷумла Шайх Алӣ Ҳалҳол, Шайх Аҳмад Ҳабиб ва фаъоли сиёсӣ Актам Дибро дар баробари бисёре аз шаҳрвандони дигар, бо як равиши мунтазами саркӯбӣ, ки ҳеҷ иртиботе ба волоияти қонун ё адолат надорад, ҳадаф қарор додаанд.
Мисли ҳамеша, айбномаи омода бо номи "боқимондаҳои режим" нисбати боздоштшудагон бе пешниҳоди далелҳои ҳуқуқӣ ё риояи тартиби судӣ сохта шуда буд, то овози озоди мардумро ҷиноятӣ донанд, саркӯбро сафед кунанд ва талабҳои қонунии сиёсии осоиштаро хомӯш кунанд.
Изҳороти оммавии мақомоти де-факто, ки ба таври возеҳ ба саркӯб кардани тазоҳургарон ва монеъ шудан ба шунидани овози онҳо даъват мекарданд, пас аз он рӯйдодҳои ҷиддӣ ба амал омаданд, ки дар онҳо ба унсурҳо ва ҷонибдорони он мақомоти қудратӣ иҷозат дода шуд, ки ба минтақаҳое, ки аксарияти онҳо алавӣ мебошанд, ҳамла кунанд, куштор кунанд, моликияти давлатӣ ва хусусиро хароб кунанд, ба мағозаҳо ворид шаванд ва мошинҳоро сӯзонанд, ки дар натиҷа шаҳидон кушта шуданд, ки ин кӯшиши возеҳ барои тела додани ҷомеа ба сӯи ҷанги шаҳрвандӣ буд.
Шӯрои олии исломии алавӣ дар Сурия ва хориҷ аз он гурӯҳҳои террористии Ал-Ҷулониро барои ин ҷиноятҳо ва қонуншиканиҳо мустақиман ва пурра масъул медонад ва аз ҷомеаи ҷаҳонӣ, созмонҳои ҳуқуқи башар ва қабулкунандагони қарор даъват мекунад, ки барои раҳоии ҳамаи боздоштшудагон фавран дахолат кунанд, ин сиёсати хатарноки саркӯбгаронаро, ки кишварро ба сӯи тақсимшавӣ, таниш ва фурӯпошии минбаъда тела медиҳанд, боздоранд ва ҳукумати де-факторо маҷбур кунанд, ки Қатъномаи 2799-ро, ки тибқи боби VII Оинномаи Созмони Милали Муттаҳид содир шудааст, амалӣ кунад.

Хулоса
Дар мавриди иддаоҳои шубҳанок, ки кӯшиши зери шубҳа гузоштани истиқлолияти Шӯро ва айбдор кардани он ба тобеъияти афрод ё ниҳодҳо мекунанд, Шӯро қотеъона тасдиқ мекунад, ки вуҷуд ва мавқеъҳои он аз ранҷу азоб, нигарониҳо ва орзуҳои мардум бармеоянд ва ҳамеша овози онҳо будааст, ҳеҷ гоҳ аз масъалаҳои онҳо дур нашудааст ва ба ҳеҷ гуна васояти дохилӣ ё беруна, ки посухи амалӣ ва ахлоқӣ ба ҳамаи ин иттиҳомоти бардурӯғ аст, итоат нахоҳад кард.

Аз ҷониби Дафтари ҳамоҳангсозӣ ва робита бо ҷомеа нашр шудааст
Шӯрои олии исломии алавӣ дар Сурия ва диаспора
2.1.2026

Дидани манбаъ